Frankowicze – nasza Kancelaria Prawna pomaga w przypadku problemów z kredytem we Franku (CHF)

W latach 2004-2006 banki w Polsce zaczęły udzielać kredytów we frankach szwajcarskich. Od tego czasu temat ten nieustannie budzi kontrowersje oraz ogromne emocje pośród wszystkich grup społecznych. Na początku 2004 roku szwajcarski frank wart był 3 złote, do roku 2007 kurs franka niemal nieustannie spadał aż do poziomu 2 złotych, jednak na początku 2010 roku frank kosztował już 2 złote 80 groszy natomiast pod koniec 2010 roku już 3 złote 20 groszy, od 2010 roku kurs franka szwajcarskiego w stosunku do złotówki niemal nieustannie rósł, w szczytowym momencie sięgał on aż 4 złotych i 30 groszy. Obecnie obserwujemy powolny wzrost kursu szwajcarskiej waluty. Choć wahania te z pozoru nie wielkie, miały ogromny wpływ na indywidualne sytuacje zadłużonych, zmiana kursu waluty z 2 złotych do 4 powodowała wzrost raty kredytu o 200%.

Do 2008 roku kredyt we frankach szwajcarskich wydawał się niezwykle interesującą opcją na pozyskanie kapitału głównie ze względu na niższe koszty kredytu i mniejsze raty niż przy kredycie złotówkowym. Banki wyczuwając popularność franka szwajcarskiego chętnie promowały kredyty w helweckiej walucie. Z danych opublikowanych w sierpniu 2019 roku przez Biuro Informacji Kredytowej wynika że na 15 milionów 240 tysięcy polskich kredytobiorców zarejestrowanych w bazie BIK, 800 tysięcy to osoby które spłacają kredyt mieszkaniowy we frankach szwajcarskich, a samoistnych kredytów we frankach jest około 460 tysięcy. Związek Banków Polskich podał że pod koniec września 2017 roku, łączne zadłużenie z tytułu kredytów mieszkaniowych zaciągniętych we frankach wynosiło 118 miliardów złotych. Dla wielu z tych osób kredyt we frankach wydawał się świetną opcją na zdobycie kapitału tymczasem wpadli w nieproporcjonalną do pożyczonych pieniędzy spiralę zadłużenia, nierzadko zabezpieczoną własnym domem. Bezspornym jest że mieszkanie kogoś kto wziął kredyt hipoteczny we frankach szwajcarskich jest obecnie warte znacznie mniej niż zadłużenie którym kredytobiorca wciąż jest obciążony.

Umowy kredytów były konstruowane w taki sposób że ryzyko zmiany kursu waluty ponosił w całości kredytobiorca. Prowadziło to do nieproporcjonalnego wzrostu wartości kredytu a co za tym idzie do ponadprzeciętnej raty kredytu. Problem kredytów w szwajcarskich frankach nie opiera się tylko na wzroście wartości kursu franka w stosunku do złotówki, a na skomplikowanym mechanizmie finansowym poprzez który banki często pozyskiwały klientów na przysłowiowy haczyk. Mechanizm ten często uwidacznia tak zwana klauzula abuzywna w umowie kredytowej, jest to zakazana prawnie klauzula przeliczeniowa (indeksacyjna albo denominacyjna). Pojawienie się takiej klauzuli w umowie może skutkować jej nieważnością w stosunku do konsumenta, prowadzi to do stwierdzenia złotowego charakteru umowy z oprocentowaniem opartym na podstawie LIBOR + marża bądź nieważności umowy ex tunc (od momentu jej podpisania) na skutek czego umowa taka nie wywołuje żadnych skutków, a te, które powstały w toku jej rzekomego trwania, muszą zostać unieważnione.

Często Sąd podczas rozstrzygania tego typu spraw, bierze pod uwagę nierównomierność rozkładu ryzyka między kredytobiorcą a bankiem, brak transparentności umowy czy niezgodność umowy z artykułem 69 kodeksu cywilnego, a także stosowanie przez bank nieuczciwych praktyk rynkowych. Od dnia 17 kwietnia 2016 roku Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta rozstrzyga o niedozwolonym charakterze postanowienia wzorca umowy i zakazie jego wykorzystywania. Przyjmuje się że jest to tak zwana abstrakcyjna kontrola klauzul. Polega na analizowaniu postanowień we wzorcach umów, a nie w umowach faktycznie zawartych z klientami. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta decyzją orzeka o niedozwolonym charakterze postanowienia wzorca umowy i zakazuje jego wykorzystania. W tym celu Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta prowadzi obecnie rejestr klauzul niedozwolonych, który zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w uchwale III CZP 17/15, znaczna część sądów uznaje za wiążącą moc wpisu danego postanowienia do rejestru klauzul niedozwolonych, zagadnienie to nadal jest przedmiotem wykładni w orzecznictwie. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie aby sąd w konkretnej sprawie dokonał indywidualnej kontroli abuzywności postanowień umownych.

Sąd opiera swoją decyzje na artykule 385 Kodeksu cywilnego który stanowi że w razie sprzeczności treści umowy z wzorcem umowy strony są związane umową oraz że wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się natomiast na korzyść konsumenta. To właśnie na tym paragrafie opiera się sąd ustalając niejednoznaczność która brana jest bardzo dosłownie. Sprawy dotyczące kredytów w szwajcarskich frankach trafiały już przed oblicze Sądu Najwyższego a także Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z czym zarówno dysponujemy szeroką gamą sentencji i uzasadnień z zapadłych już wyroków, które mogą okazać się niezwykle skuteczne zarówno w postępowaniach które toczą się obecnie jak i tych które nie zostały jeszcze wytoczone: unieważnienie umowy kredytowej, pomoc przy przewalutowaniu kredytu, kancelaria prawna kredyt we Franku, odwalutowanie kredytu.

Dzięki dużemu doświadczeniu w sprawach związanych z kredytami w tym kredytami we frankach szwajcarskich, długoletniej edukacji w zakresie prawa oraz znajomości przepisów zarówno polskich jak i europejskich, po szybkiej analizie indywidualnej sytuacji kredytowej klienta jesteśmy w stanie ocenić perspektywy procesowe a także proponujemy strategię podejmowania dalszych działań w tym możliwość złożenia pozwu, przeciwko bankowi. W takim przypadku kancelaria podejmuje się procedowania sprawy przed sądem Prowadzone postępowania kierujemy w stronę możliwości skutecznego i sprawnego odzyskania przez klienta całości lub części nienależnie pobranych przez bank opłat, odfrankowania kredytu oraz unieważnienia umowy kredytowej.

Wyrażam przekonanie że powyższe informacje pozwolą Państwu na rozpoczęcie współpracy z Kancelarią w sprawie dochodzenia frankowych należności od banków.

About the author: Modus